Tren raylarının gıcırtısından farksız şimdi söylenmiş onca söz.
Dişlerimi kamaştıran kim bilir kimde yadigar, bir çift ağlamaklı göz.
Buruşmuş dudaklarıma yakışmıyor kördüğüm.
Tanrım dillerimin bağlarını çöz.

Çözebilseniz ya ruhumu sarmış zincirleri.
Yüzüme çekilmiş kepenklere bağlı asma kilitleri.
Yoksa sizden bir çilingir olmanızı mı bekliyor bu susmuş adam.
Neden üstünüze alınırsınız ki?
Önce tanrıya yalvarmadım mı?

Kendini tanrı sananların cennetlerindeki ırmaklarına işedim dün.
Bugün yüzlerine tükürdüm tüm savaş suçlularının.
Bugün en çok kendim için barış diledim.
Kendimle barışmayı belkide en çok bugün istedim.

Kendinden emin adımlar atmak için yüksek ökçeli pabuçlar şart mıdır?
Çıplak ayaklarımı bastırıyorum betona.
Dünyalarımın ağır gelmesinden midir?
Beton yarılmasa ya.

Benim kurtuluş mücadelem kelime-i taarruz.
Kader karşılaştırmasa da noktalama işaretlerinde buluşuruz.