Yılı aylarına, ayları haftalarına, haftaları günlerine ayırmıştık. Pazartesi günlerine başka Pazar günlerine başka muamele ediyorduk. Ertelediğimiz ne varsa gelip hayatlarımızın içine ediyordu. Aklım zaman gibi bir mefhum da değil, gelip gidiyordu. En çok pazartesi günleri intihar ediliyordu ve perşembeler bunu umursamıyordu bile. Perşembe olsam, hayır ben Perşembe olamam. Ben bir Perşembe ertesi olsam, ertelesem cumaya kadar ve haftanın bana veremeyeceği bir yetkiye dayanarak, Cuma yatsıdan sonra, daha yatmadan devlet parasız yatılı okullarından birinde sıra arkadaşım olmuş herhangi birisi, ölüm gibi ama değil yatsam bir uykuya asır gibi sürse. Bundan cumartesi gününe ne?