Dokunma dedi, afalladım önce. Ellerin suşi kokuyor dokunma.

Tüm düş kırıklıklarına rağmen insanlar ısrarla hayal kurmaktaydı.
Uyanmak istemedikleri halde alarm kurmaktaydı insanlar.

Elleri suşi kokmayan bir adam vardı demek ki hayallerinde dedim.

Biri onu yattığı uykudan uyandırmalı dedim.
Alarmın çalmasına beş dakika vardı.
Ve babası kızının turşusunu kurmuştu çoktan.Neden uzaklara dalıp gidiyorsun dedi.

Düş, dedim.
Ne varmış senin düşlerinde derken, meraklı bir gülümsemeyle.
Bi yakamdan “düş” dedim.