Uyudum sonra

Uyudum sonra

Uyudum sonra. Çünkü çağrılmadan geldiği tek yer rüyalarımdı.
Uyudum sonra, ertelememek üzere düşleri.

Anlattıklarım, anlatamadıklarımın üstüne örtülmüş battaniye. Düşlerim de gündüzlerime saplanmış birer raptiye. Rap rap rap diye uzayıp giden ayak sesleri, çalar saatim.

Uyandım sonra, denizi insanın ruhunda çamaşır yumuşatıcısı etkisi yapan şehrin, bir vapur iskelesine yetişmek üzere.

Uyandım sonra, hayatta olduğunu bilmek iyi geliyor dedim. Hayatta olmak çok basit bir eylem, hayatının bir yerinde olmak güzel dedi. İşte öyle dedi, ben bir defa daha uyandım.

Siyah beyaz bir film mi oynatılıyordu perdesinde hayatımın?
Hayatım bir film miydi? Gözlerimin önünden geçmekte olan da o filmin şeridi.

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0Pin on Pinterest2Email this to someone

Yorumlar

Yorum

Yorum yap