Nota adım

Nota adım

Soyun, soyun lütfen ve çürümekte olan kabuğundan arın.

Kendi kendime konuştuklarım içinde en sevdiğim repliktir bu.

Tenime çarşaf gerilmiş sanki ve yüzümün arkasında bir yüz daha var sıyrılabilsem suretimin nevresiminden ah. 

Anlaşılsın istiyorum artık; kısık sesle etmiş olduğum tüm dualar, tanrıdan utandığım için değil, insanlıktan biraz daha uzaklaşmak için.

İçimdeki şeytanı seslendiriyorum bazı cumalar ikindiden sonra.
Dublörlük ediyor suretim, kundaklama sonucu çıkmış yangınlara.

Kaçınız, bir şişe viski içip onu saat 22’den önce satın almak zorunda olduğu için kederlenmiştir kim bilir? Ama keder, beynimde üç basamaklı tekil promiller şimdi.

Çalan şarkı o kadar güzel di ki son otobüsü kaçırsam da olur demekten alıkoymadım kendimi. Şimdi attığım her adımın biri fa diyez diğeri si bemol.

Share on Facebook10Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0Pin on Pinterest1Email this to someone

Yorumlar

Yorum

Yorum yap